ارایه : لفظی است که شعر را زیبا میکند، درواقع آرایه ادبی لفظ شعر را زیبا میکند.
کنایه : کنایه در لغت به معنای پوشیده سخن گفتن است و در اصطلاح سخنی است که دارای دو معنی دور و نزدیک است .
مصراع : مصراع یا مصرع کوچک ترین جز از کلمه ی شعر در شعر کلاسیک فارسی و واحد وزنه ی شعر است . دو مصراع تشکیل یک بیت میدهد که حدقل معنای شعر است .
تاج یادت نره ۰😘😊
سلام .
آرایه های ادبی چیز هایی هستند که اگر ما داخل شعر از اونها استفاده کنیم ، شعر ما رو زیبا تر و خوش آهنگ تر میکنه مثل آرایه تشبیه یا آرایه جان بخشی . مثلا شعر شبنم از روی برگ گل برخاست، داخل این شعر آرایه ادبی به کار رفتی آرایش هم آرایه جان بخشی هستش ، چون شبنم نمیتونه از روی گل بند شه و راه بره اما شاعر برای جلوه ی بهتر شعرش اومده یک کار انسانی رو به شبنم تشخیص داده یا بهش جان بخشیده
کنایه : معنی کلی خود کنایه یعنی پوشیده سخن گفتن
کنایه دو معنای دور و نزدیک داره
مثلا ما میگیم آنقدر وایستادم زیر پام علف سبز شد ما داریم کنایه صحبت میکنیم حالا معنی نزدیک ای جمله چیه اینه که زیر پای ما علف سبز شده اما در واقع منظور ما از این جمله کنایه از این هستش که ما خسته شدیم آنقدر که وایستادیم .
مصراع : مثلا ما یک شعر داریم
دانه آرام بر زمین غلتید رفت و انشای کوچکش را خواند
این یک بیت هست حالا ما میخوایم مصرع های این بیت رو پیدا کنیم . هر بیت دو مصرع داره . در واقع مصرع نیم بیت است . الان داخل این بیت دانه آرام بر زمین غلتید میشه مصرع اول رفت و انشای کوچکش را خواند میشه مصرع دوم
تاج یادت نره 😉